- Met Weg naar Succes vind je sneller de baan die echt bij je past! - Bent u werkgever? Klik dan hier

Blogs op Weg naar Succes

Onze vaste bloggers delen hun ervaringen met jou. Elke blogger zoekt een baan, of is bezig om succesvoller te worden in zijn of haar huidige baan. Lijkt het je ook wat, bloggen over je zoektocht of je eigen succes? Mail ons even op info@wegnaarsucces.nl. Dan nemen we contact met je op.

Veel plezier met lezen! Judith Schoorlemmer
en Simône Verlaan

Bange Bertje en andere goed gelukte blauwtjes

Een half jaar na het verscheiden van mijn hartendiefje Foppe kwam Bertje in mijn leven. Een schoonheid van een haan die met mijn hennetjes een toom mocht vormen. Ik was meteen verkocht toen ik hem zag: bloedmooie Bertje met zijn fraaie kam en prachtige verenkleed. Ik zou zelf verkering met hem nemen als de hennen hem niet moesten. Maar ik maakte geen schijn van kans, want de hennen sloten hem direct in hun vleugels en vice versa; haan en hennen zijn vanaf dag één in gemeenschap van graan en eieren verloofd.

KROELKIP
Voor mij bleek het hart van Bertje moeilijker te veroveren, tot mijn verbazing. Ik was tamme, goedzakkige Foppe gewend. Mijn kroelkip die altijd op schoot sprong als ik in mijn tuinstoel zat. Die genietend op mijn boezem lag terwijl mijn vingers door het dons heen zijn zachte velletje masseerden. In de zon met zijn oogjes gesloten en zijn snaveltje half open van genot, hebben we samen vele bliksembezoekjes aan de hemel gebracht. Even van de wereld met mijn droomhaan. Dat wilde ik weer.

ENG
Maar Bertje vindt mij eng. Bertje wijst mij af. Al mijn pogingen hem op schoot te lokken hebben blauwtjes tot gevolg. En ik begrijp het niet, want ik doe niets raars. Ik dring me niet op. Geef samen met de hennen demonstraties ’schootzitten’ en jaag alle enge poezen en brutale eenden voor hem weg. Bertje kijkt vanachter een boompje met grote ogen toe hoe Saartje, mijn obesikip, op schoot mijn halve boterham bij elkaar schooit. Hij loopt zenuwachtig rondjes om mijn tuinstoel als Wiske en Trui lekker zitten te chillen op mijn been. De wederzijdse klik is ver te zoeken. Hoe kan dat nou?

SOLLICITEREN
“Hoe kan dat nou?”, denk ik ook vaak bij het solliciteren. Met mijn cv is niets mis, ik heb goede recensies en ik heb een werkgever echt wel iets te bieden. Bovendien blijf ik me ontwikkelen en verbeteren. Maar alle verbeteringen, leermomenten en ludieke acties ten spijt word ik óf niet gevonden, óf een andere kandidaat heeft net iets meer ….vul maar in. Omdat ik bij elke voorbereiding op een sollicitatie een beetje verliefd word op de bijbehorende baan, doen die afwijzingen best pijn.

EEN HALF JAAR LATER
We zijn een half jaar verder en Bertje durft nu uit mijn hand te eten zonder een hen vooruit te sturen. Mijn schoot is nog een brug te ver maar hij raakt niet meer in paniek als ik beweeg. Er zit vooruitgang in. En kijk eens aan …. ook op sollicitatiegebied lijkt het tij te keren. “Maak je geen zorgen”, krijg ik te horen van uitzendbureaus. “De markt trekt aan, er is weer vraag … we zullen snel wat voor je hebben”. Dat zijn andere geluiden dan “Ja meid, het is lastig in deze tijd en vooral in jouw vakgebied.” Ook op LinkedIn wordt mijn profiel wat vaker bekeken; zelfs door recruiters.

Zou het dan toch een kwestie zijn van een lange adem? Gaan mijn verleidingspogingen dan eindelijk hun vruchten afwerpen? Hoef ik niet meer wakker te liggen over mijn toekomst maar me alleen nog maar af te vragen: Wat is er straks eerder … de haan of de baan?

Waardeer dit blogbericht:
Benieuwd naar jullie mening.
Leerzaam